Ağlamak istiyorum... çok yorgunum... ellerim titriyor sinirden sahi neden bu kadar sinirliyim, en ufak şeye dahi neden bu kadar çabuk parlıyorum... neden sakin kalamıyorum.. neden anlaşılmıyorum. neden herkes sadece kendini düşünüyor.. beni anlayan kimse neden yok... o kadar yoruldum ki, anlaşılmak bu kadar mı zor... etrafımdakiler en yakınımdakiler neden hiç empati yapmıyor... bunları soruyorum kendime ama biliyorum ki değişen bir şey olmayacak... bugün yine çok gergin bir gün. gün içerisinde yaşanılanların etkisinden midir nedir bilemiyorum o güzel minik kızlarıma bile tahammül edemez olmuş haldeyim, her şey herkes üzerime geliyor sanki.. yazmayı okumayı seviyorum öğrenmeyi seviyorum çok şey öğrendim ama kendini dizginlemeyi öğrenemedim...sakin kalamıyorum ne yapmam gerektiğini bilsem bile kalamıyorum.. sanki omuzlarımda bütün dünyanın yükü var... herkes yorgun herkes dertli herkesin derdi kendisi. ya ben ? ah ben zavallı ben.. bir türlü yenemedim şu asabiyeti ben... kimsenin suçu yok ki.. benimde yok.. peki suçlu kim... suçlu var mı .zaman o kadar hızlı akıp gidiyor ki... buna rağmen neden geriliyorum kızıyorum sinirleniyorum. niye hep böyle yıllardır.. o kadar gerginim ki anlatamıyorum.. beynimde sinir ağaçları kök salmış gibiler... ben kötü biri değilim ama neden bu kadar sinirliyim neden... başım zonkluyor.. bugün çok üzgünüm ve yorgunum ağlamak istiyorum gücüm kalmadı artık...
neyim ben anlaşılmaz bir matematik denklemi mi
insanım alt tarafı sizin gibi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder